Levenscrisis
De wending van zijn interesse van de literatuur naar de religie was het gevolg van een levenscrisis die na de publicatie van Anna Karenina begon. Deze roman, die enkele jaren na Oorlog en Vrede uitkwam, was weer een groot succes, wat hem weinig voldoening gaf. Hij had als schrijver en als mens alles om gelukkig te zijn, en toch kreeg hij een diep gevoel van zinloosheid dat uit het niets leek te komen.
Wat hij in die periode ervoer, beschreef hij in het autobiografische verhaal Mijn biecht. Met zijn openhartige biecht, die geen priester of dominee zou willen horen, verwoordde Tolstoj de innerlijke ontreddering van de zelfbewuste en vrijdenkende mens, die geen heil in het traditionele geloof ziet en aan wie wetenschappelijke denkbeelden geen voldoening geven. Zeker niet in het vooruitzicht van ouderdom en dood. Zijn genadeloze kritiek op kerk en staat maakten het onmogelijk dit verhaal in Rusland te publiceren. Mijn biecht verscheen voor het eerst in Engeland en ging daarna de wereld in..
De impact van het boek was enorm. De ervaringen die erin omgeschreven werden, herkenden vele mensen overal in de wereld. Met Mijn biecht bereikte Leo Tolstoj grote internationale faam. Oorlog en vrede alsmede Anna Karenina waren toen nog hoofdzakelijk in Rusland gelezen.