Het allerbelangrijkste
Een van de vragen was voor hem bijzonder lastig: wat bedoelen we precies als we het over het christelijke geloof hebben? Elke christelijke kerk beweerde als enige het ware christendom te vertegenwoordigen. Maar als diverse waarheden met elkaar in strijd zijn, dan is er tussen hen, volgens een elementaire logica, geen enkele die de absolute waarheid is. Wat is dan wel ‘het ware christendom’? En als er geen eenduidig antwoord bestaat, waarmee zijn wij dan allemaal als christenen bezig? Zouden we dan niet beter kunnen uitzoeken wat het allerbelangrijkste in het christendom is – dat wat voor iedereen in de christelijke wereld onbetwistbaar is?
Die laatste vraag interesseerde hem ook in een ander opzicht. Hij wilde van zijn religieuze erfgoed alleen het allerbelangrijkste hebben, en niet de complete verzameling van overleveringen, getuigenissen van wonderen en hun dogmatische vertolkingen, rituelen, sacramenten e.d.. Hij wilde uit de religieuze bodem van zijn cultuur een inzicht in zijn leven halen waarmee hij verder kon, als ouder wordende man die zich steeds minder aangetrokken voelde tot wereldse geneugten.
Wetenschappen, kunsten of filosofie, waar hij eerst een houvast zocht, konden hem niet helpen. Zij negeerden zingevingvragen, noemden iets tijdelijks als de zin van het leven of ontkenden dat het leven zin kan hebben. Slechts de religie gaat in zijn optiek echt op deze vraag in, en geeft aan zingeving een transcendent perspectief.