Ze vertelt me dat er iets bijzonders met haar gebeurt.

Ze krijgt tegenwoordig 'boodschappen'. "Je kent me", zegt ze (ik zal haar verder Marijke noemen), "ik geloofde nooit in 'entiteiten' of zo, maar nu... Ik weet het niet... Ik weet echt niet, wat te denken." Ze zegt het op een toon die aangeeft dat ze het eigenlijk wel weet. Zij is ervan overtuigd dat de stem die ze van binnen hoort, ergens vandaan komt. "Hij heet Zimmur", zegt Marijke (ook deze naam heb ik hier veranderd). "Hebt jíj hem zo genoemd?" "Natuurlijk niet. Zo noemt hij zichzelf."
Ik krijg te horen dat Zimmur via Marijke iets belangrijks voor de hele wereld wil openbaren. Dat hoor ik al voor de zoveelste keer. Sinds mijn boek Nog een messias is uitgekomen, verwacht men in mij een enthousiaste luisteraar naar verhalen over 'bijzondere stemmen van binnen' te vinden (de hoofdpersoon van het verhaal hoorde ook zo'n stem). "Ik ervaar in wezen hetzelfde als die man in je boek", meldt Marijke. "Heb je ook twijfels, net zoals hij?" "Jawel", zegt zij droogjes alsof ik onzin vraag. Daardoor begrijp ik dat de twijfels voor haar niet zo tellen. Dat is precies andersom dan het bij mij is. Zekerheden in de mystiek zijn bij mij tot één gereduceerd: ik kan er slechts zeker van zijn dat ik of de ander iets bijzonders beleeft, iets wat boven je referentiekader uitsteekt. En dan doe ik nog mijn best om niet uit oog te verliezen dat het voor mij bijzonder is en dat het in mijn referentiekader niet te plaatsen is.
Ik krijg van Marijke ook de boodschap van Zimmur: iets over liefde. Ja, mooi, maar... Heeft zij zoiets niet eerder gehoord, ook van gewone mensen? Mijn vragen bevallen haar niet. “Waarom doe je zo negatief?” vraagt Marijke me geërgerd. “Hoezo negatief? Ik ben niet negatief”, verdedig ik me - deze stomme gewoonte ben ik nog niet kwijt, “ik ben simpelweg...” Ik zoek naar het woord en dan komt het: nuchter. Deze saaie benaming voelt uitdagend in verbinding met mystiek. De twee woorden gaan in mijn hoofd met elkaar spelen en er ontstaan stellingen die me aanspreken:
Mystiek is een uitdaging voor nuchtere mensen;
Nuchterheid is een uitdaging voor mystiek;
Ook nuchtere mensen hebben mystiek nodig, maar dan nuchtere mystiek;
Nuchtere mensen kunnen mystiek nuchterder maken.
Het gesprek met Marijke eindigt snel. Als men ergens erg zeker van is, voelen de twijfels van anderen als een teken van hun gebrekkigheid. En gebrekkige mensen zoek je niet als je iets belangrijks aan de hele wereld moet vertellen; je zoek enthousiaste aanhang. Dat heeft jouw entiteit namelijk ook nodig.
Ik weet niet hoe het woord entiteit in het gebied van spiritisme en channeling is binnengedrongen. Het is in wezen een nuchter begrip dat letterlijk object betekent: iets wat onafhankelijk van de waarnemer bestaat. Dat kun je niet zeggen over Zimmur en andere geesten, buitenaardse wezens, innerlijke gidsen e.d. Misschien is het woord in de moderne mystiek populair geworden omdat veel mensen met belangstelling voor spiritualiteit behoefte hebben aan een nuchtere benadering van mystieke fenomenen? Maar kan mystiek inderdaad nuchter zijn? Daarmee ben ik nog niet klaar. Ik heb wel enkele conclusies getrokken uit mijn eigen ervaringen en die van anderen. Maar vragen blijven. Daarover verder.