Jammer

In het algemeen beoordelen we het christendom op basis van onze eigen ervaringen met de kerk waarmee we te maken hadden. Die kerk is voor ons 'het christendom'. Het is voor een christen niet zo natuurlijk met andere kerken of stromingen in aanraking te komen. Ook de christelijke mystiek blijft in de regel buiten het gezichtsveld van kerkgangers. Als men de geloofsvorm van zijn milieu de rug toekeert, keert men zich meestal af van het totale christendom. Men doet dit zonder te weten wat het christendom in zijn volledige spectrum inhoudt. Deze laatste toevoeging is van groot belang. Als we dat erkennen is het ten minste redelijk je af te vragen: gooi ik niet het kind samen met het badwater weg? Zou dat 'kind' toch iets voor mij kunnen betekenen? 

Maar eerst: wat willen we precies weggooien? Kerken zijn verschillend maar ze worden over het algemeen om dezelfde redenen verlaten. Die redenen houden verband met de dogmatische aard van met het institutioneel christendom, zijn autoritarisme en patriarchaal karakter. Het zwart-wit denken over goed en kwaad, onbevredigende antwoorden op levensvragen, onmogelijke idealen en onwerkelijke doelen en te weinig respect voor individuele verschillen passen niet bij de mentaliteit van mensen van nu. Wij willen niet opgezadeld worden met opgelegde denkbeelden en gedragsvoorschriften en persoonlijke beleving spreekt meer tot onze verbeelding dan een preek. Als we dat niet vinden in ons geestelijk erfgoed en we de spirituele dimensie van het leven toch belangrijk vinden, worden we 'spirituele zoekers'.